En die titel mag je letterlijk nemen, ik heb nog nooit van mijn leven zo traag gelopen. Na de medische testen was het tijd voor een nieuw trainingsschema, dat was opgesteld door de sportadvisieur. En dat er veranderingen moesten komen was al duidelijk tijdens ons gesprek. Zo moest ik leren trainen in hartslagzones en moest ik spaarzaam om gaan met mijn loopuren. En vandaag was het dus tijd voor de allereerste training van het nieuwe schema. De eerste opdracht was een duurloop van 1u met een hartslagzone tussen de 135 -145. Denkende dat ik normaal loop met een hartslag van gemiddeld 167 – 170 was dit een duurloop met de handrem op.
Het was vrijdag de 13de, volgens vele een ongeluksdag maar voor mij was dat niet. Het was na het douchen dat ik een oude kleine man de kleedkamer zag binnenkomen van het medisch centrum. En sociaal zoals we allemaal zijn, begon ik er prompt een gesprek mee. En voor zijn mooie leeftijd (73 jaar) was hij vastbesloten om volgend jaar de Mont Ventoux te beklimmen op zijn stalen ros. Gaandeweg het gesprek groeide alleen maar het respect voor deze interessante man. Het bleek dat Julien vroeger marathons liep en nu gepassioneerd was door de fiets. Maar toch zag je die twijfel in zijn ogen voor wat de dokter ging zeggen en ook hij ging met een bang hartje bij de dokter binnen. Na enkele minuten kwam Julien terug naar buiten met het nieuws dat zijn linker hartklep niet meer naar wensen zou werken. En het was toen dat hij het besef kreeg dat zijn grote doel niet meer haalbaar was. Een gebroken man…
Wel Julien ooit rij ik die Mont Ventoux voor jou op!
De langverwachte sportmedische test stond vandaag op het programma, dus met slaperig ogen stond ik om 7u30 al aan het medische centrum. Eerst was er gesprek met de sportraadgever en toevallig was dit een oud leerkracht L.O van mij. Na het overlopen van de doelstellingen, was het tijd voor de de nodige metingen (gewicht, lengte, longen, reactievermogen, lenigheid). Ik waande me bij de lenigheids-proef even terug in een opwarming van één van zijn lessen. Bij het overlopen van de resultaten van deze tests, bleek al snel dat ik al vrij scherp stond qua gewicht. Van de sportraadgever ging het toen naar de cardioloog die een scan nam van mijn hart, waar uit later bleek dat ook hier alles in orde was.
En enkele minuten later stond ik al op de loopband, gekoppeld aan verschillende machines. Met enige aarzeling begon ik aan de looptest en de eerste 6 minuten was het in wandeltempo. Na elke 3 minuten werd het tempo met 1.5 km en de helling percentage met 2 % verhoogd. En met elke tempoversnelling werd er ook elke keer wat bloed genomen met behulp van de gekende prik in de vinger. 15 minuten hield ik het vol en ik was zacht uitgedrukt, teleurgesteld toen ik de loopband verliet. Maar toen ik enkele minuten later ook die resultaten overliep met de dokter, kwam er weer een glimlach om mijn gezicht. De 15 minuten waren helemaal niet slecht en lagen 3 minuten hoger dan het gemiddelde. Getrainde marathonlopers zouden op deze test tussen de 15 en de 21 minuten moeten lopen. Reden te meer om volgend jaar dezelfde test nog eens te doen om dan de resultaten te vergelijken. Binnen enkele dagen krijg ik van mijn sportraadgever een gepersonaliseerd trainingsschema’s en nog bijhorende adviezen.
Het idee spookt al een lange tijd in mijn hoofd, maar nu heb ik de knoop doorgehakt. Ik wil via mijn loopprestaties iets terug geven aan een goed doel. En dat goed doel is het Kinderkankerfonds in Gent. Dit fonds zorgt voor de bevordering en geestelijke gezondheid van kinderen met kanker, de verbetering van de sociale situatie van de betrokken kinderen en hun familie en ondersteunen het wetenschappelijke kankeronderzoek. Elke kilometer dat ik in een wedstrijd loop doneer ik 1 euro voor het kinderkankerfonds. Natuurlijk is alle externe hulp meer dan welkom!
Red Star Run 2010
Gepubliceerd op 04/08/2010 Loopwedstrijden 2 CommentsTags:Antwerpen, red star run
Na een week te rusten stond de allereerste loopwedstrijd op het programma sinds de start van mijn trainingsschema. Niet dat het parcours me onbekend was, want aan dezelfde loopwedstrijd had ik me 2 jaar geleden ook al gewaagd. En het mag gezegd worden het parcours is gewoonweg fantastisch. Tussen 2 derny’s door laten ze de lopers los op de oude binnenstad en een stuk op de kaaien. De begin kilometer was zoals te verwachten een ware hel. Want de organisatoren hadden er niets beter op gevonden op alle kleine kinderen vooraan te laten starten. Dus de eerste kilometer was je meer bezig met tussen de klein mannen te lopen dan wat anders. Maar eenmaal de eerste kilometer was gepasseerd zag je de klein mannen met mondjesmaat naar achter vallen en ging het tempo ook de hoogte in. Ik finishte in 20:31 over een afstand van 4,51 kilometer. En ik had zowaar anonieme supporters tussen het publiek, bedankt!
Garmin rapport: Red Star Run 2010
De titel zegt het al, het is al een week geweest van veel rusten. Tijdens het lopen zondag kreeg ik krampen in mijn linkerbeen en de daaropvolgende dagen nam die pijn alleen maar toe bij het stappen. Om de kans op blessures en het langdurig uit vallen met een zwaardere blessure, toch maar besloten om een week niet te gaan lopen. En zeker en vast met de Red Star Run in het verschiet geen onnodige risico’s te nemen. Wel ga ik regelmatig zwemmen, om toch de spieren niet al te veel te belasten.
Ook heb ik ondervonden dat het trainingsschema dat ik trachtte te volgen nog iets te zwaar was voor mijn loopcapaciteiten. Maar natuurlijk een trainingsschema uit een boek is niet de beste oplossing voor een voorbereiding op een marathon. Daarom wacht ik gewoon mijn labotest af en laat ik daar ook een gepersonaliseerde trainingsschema voor mij maken.
Man met de hamer
Gepubliceerd op 25/07/2010 Algemeen , Blessures 2 CommentsTags:blessure, hongerklop, water
Met een 22 km op het programma (volgens het trainingsschema) stond vandaag de zwaarste duurloop op het programma van de week. Op papier zag het er allemaal doenbaar uit, maar 22 km is toch niet niks. En gisteren had ik ook al duurloop van 6 km achter de rug. Dus vertrok ik met een klein hartje richting Albertkanaal.
De eerste km geen enkele probleem tot de 7de km, daar stond langs de kant een man. En vreemd genoeg had die man iets in zijn handen meer bepaald een hamer. Op enkele seconden tijd was mijn fles water leeg en kreeg ik ook nog eens een hongerklop. Kortweg het ging nog een lange weg worden richting huis. Maar omdat ik toch wel de beoogde km’s wou halen, nam ik het besluit om wat te wandelen. Kwestie van mijn lichaam niet extra de vernieling in te lopen.
Nadien heb ik nog wat geprobeerd om te lopen maar het was alsof geen enkele spier meer zijn taak wist uit te voeren. Doelstelling deze week was om in totaal 47km te lopen maar het zijn er net 46 geworden. Toch maar eens denken om andere energierepen aan te schaffen. Had gisteren voor de eerste keer energierepen mee, maar echt smakelijk zijn die dingen nu ook weer niet.
Garmin Forerunner 405
Gepubliceerd op 20/07/2010 Geen categorie 1 CommentTags:405, duurloop, Forerunner, Garmin
iPod in de oren, fles water gevuld en de nieuwe Garmin Forerunner 405 aan de pols en weg waren we… De eerste échte test van de Garmin hebben we gelaten voor het begin van het nieuwe trainingsschema. En net zoals vorige week zondag stond er een duurloop van 11 km op het programma. En als we de statistieken van Garmin mogen geloven heb ik het deze keer in een klein uur (00:56:15) volbracht. Het was wel alsof het allemaal sneller en gemakkelijker ging met een virtueel loopmaatje aan mijn zijde. Enig nadeel van de Garmin was het lange wachten in het begin van de duurloop op GPS-signalen, maar dat vergeven we hem voor de eerste keer. Kortom ik ga nog veel plezier beleven aan mijn virtueel loopmaatje…
Gisteren was het de eerste keer tijd voor een stevige duurloop, kwestie van mijn lichaam al wat voor te bereiden voor een lange inspanning. Om het droge en warme weer wat slim af te zijn ben ik om 21u gaan lopen. En met de WK-finale op het programma was er toch weinig volk op het straat. Het merendeel zat immers voor de tv thuis of op café. 11 lange kilometers stonden op het programma en dat wou ik in ongeveer een uur verwezenlijken, uiteindelijk is het me gelukt in 1:03! Benen en het hoofd hebben geen moment lastig gedaan dus was het een puur genot om te lopen.
Heb me trouwens een Garmin Forerunner 405 HRM cadeau gedaan, waarover binnenkort meer info…
Omdat ik de afgelopen dagen moest werken, kon ik niet gaan lopen. Maar vandaag was het dan toch de uitgelezen kans om voor de eerste keer te gaan lopen. En na een hele lange rustperiode was het eerste looptocht(je) dus een feit. Wie had gedacht dat met dit warme weer het vanzelf zou gaan, heeft het dus goed mis. Na een paar meters kwam ik mezelf al tegen, maar opgeven stond niet in mijn woordenboek.
